De kleurrijke geschiedenis van het Drijfpaleis!

Vannie met Ruud
Bas de kunstschilder aan het werk.
Brigit de tegelbakker
Tante Til met de roze verf.
Hoog water, gelukkig hulp uit Zwitserland
Ruud schildert de drijver bij laag water
previous arrow
next arrow
ArrowArrow
Slider

Het verhaal

De bouw van het Drijfpaleis naar een ontwerp van Gert Coldewijn, is begonnen op 22 oktober 2001 bij Helldorfer scheepsbouw in Arnhem. Na weken laswerk kon het casco naar buiten gereden worden om op 19 november 2001, Quo Vadis II gedoopt te worden met een flesje bier (we waren de champagne vergeten). Hierna takelde in de haven de hijskraan de bak in het water en werd het naar zijn huidig plek gevaren dat was een historisch moment want ze bleef drijven. En zo kwam Quo Vadis II naast Quo Vadis I te liggen, het een woonarkje uit 1937 waar we op woonden, en de bouw kon beginnen!
Ik werd niet gehinderd door enige kennis van zaken. Een duidelijk idee over hoe de boot uiteindelijk moest worden, was er niet, maar onder de bezielende leiding van bouwmeester Norbert Valk is de houtskeletbouw constructie opgezet en al doende begin je te snappen hoe het wel moet.
Pannebier! Door relatieperikelen kwam de bouw stil te liggen en na veel onderhandelen met de bank kon na anderhalf jaar de bouw voortgezet worden en kwam de droom die ik sinds 1984 al had om een Bed & Breakfast te maken ineens dichterbij.
In 1984 kwam de film ‘Local Hero’uit, in die film is een hoteleigenaar zo vriendelijk en ontspannen met z’n werk bezig, dat wilde ik ook. Door de prachtige locatie waar de boot ligt en het eeuwige vakantiegevoel wat je op het water krijgt, kwam het idee naar boven om de boot een ‘Toscaans’ uiterlijk te geven. Het ultieme vakantie-idee, prachtige warme kleuren, mooie gebouwen, altijd zonneschijn, zo wil je leven. En dat in Arnhem, een drijvend palazzo… Drijfpaleis was geboren! Bouwbesluiten voor huizen gelden niet voor boten dus kon ik bouwen naar eigen fantasie. Het kan altijd nog kleurrijker mooier en beter of erger zoals sommige mensen vinden. Ik word geholpen door veel vrienden en kennissen. Iedereen met z’n eigen specifieke kennis en ideeën waardoor we elkaar met enthousiasme aansteken en vooruitkomen. Als laatste hoop ik dat de boot en tuin als inspiratiebron voor de gasten dienen om hun eigen omgeving zo kleurrijk mogelijk, in ieders eigen smaak en stijl te maken. Weg met de voorzichtigheid!